ناخودآگاه

اگه حس کنی یه چیزی تو ذهنت اذیتت می‌کنه، احتمالاً یه حس سرکوب‌شده تو ناخودآگاهته، مثل خشم یا غم قدیمی. مثلاً اگه تو بچگی حس کردی دیده نشدی، حالا این حس یهو سراغت می‌آد. برای حلش، وقتی این حس اومد، مکث کن و به بدنت دقت کن: ضربان قلب تند یا تنش یعنی ناخودآگاهت فعاله. […]

تو روانپویشی، حسّایی که از ناخودآگاه میان معمولاً یهو سراغت میان و بی‌تناسبن. مثلاً یهو مضطرب می‌شی بدون دلیل واضح. این حسا از تعارضای قدیمی، مثل ترس یا خشم سرکوب‌شده بچگی، می‌آن. برای فهمیدنش، به بدنت دقت کن: ضربان قلب تند، دستای عرق‌کرده یا دلشوره یعنی ناخودآگاهت فعاله. بپرس: «این حس منو یاد چی می‌ندازه؟»

عصبانیت بی‌دلیل تو روانپویشی یعنی یه حس قدیمی تو ناخودآگاهت بیدار شده. مثلاً اگه تو بچگی خشم به والدینت رو قورت دادی، حالا با یه حرف کوچیک از یکی دیگه منفجر می‌شی. این چون ناخودآگاهت داره حسای سرکوب‌شده رو خالی می‌کنه. برای فهمیدنش، وقتی عصبانی شدی، مکث کن و بپرس: «این عصبانیت واقعاً مال چیه؟»

ناخودآگاه مثل یه انبار زیرزمینه که خاطرات و تعارض های قدیمی‌تو اونجا قایم کردی. روانپویشی می‌گیه که ناخودآگاه پر از احساسات سرکوب‌شده‌ست، مثلاً خشم یا غمی که تو بچگی نتونستی نشون بدی. اینا چون از چشم خودت دورن، رو رفتار و رابطه‌هات اثر می‌ذارن. مثلاً اگه تو بچگی حس کردی دوستت ندارن، حالا ناخودآگاه از